Melisa lekarska, ekstrakt 10% – Melissa officinalis

Ekstrakt z melisy lekarskiej (Melissa officinalis) standaryzowany na 10% kwasu rozmarynowego to skoncentrowana forma jednego z najlepiej przebadanych ziół uspokajających Europy. Sięgają po niego przede wszystkim osoby zmagające się z trudnościami w zasypianiu, kołataniem serca na tle nerwowym, napięciem przed snem, bólami głowy oraz nerwicowymi dolegliwościami żołądka. W tradycyjnej medycynie chińskiej liściowi melisy (Folium Melissae) przypisuje się ochładzanie ognia serca, uspokajanie Shen i usuwanie zastoju Qi wątroby. Standaryzacja 10% zapewnia konkretną ilość kluczowego związku aktywnego w wygodnej, skoncentrowanej formie.

Ilość

    Darmowa dostawa

    dla zamówień powyżej 300zł

    Bezpieczne zakupy

    dla wszystkich zamówień!1

    Opis

    Ekstrakt z melisy lekarskiej (Melissa officinalis) – botanika, skład i działanie naukowo potwierdzone

    Botanika, występowanie i formy przetwarzania melisy

    Melisa lekarska (Melissa officinalis L., znana też jako rojownik czy pszczelnik, w piśmiennictwie anglosaskim jako „lemon balm”) to wieloletnia bylina z rodziny jasnotowatych (Labiatae, syn. Lamiaceae). Naturalnie występuje w Europie, północnej Afryce i Azji Centralnej, jest też powszechnie uprawiana ogrodowo. Rośnie najlepiej na żyznych, dobrze nasłonecznionych stanowiskach, szczególnie na glebach bogatych w wapń. Łodygi osiągają wysokość do metra, ciemnozielone, sercowate i grubokarbowane liście wydzielają charakterystyczny, intensywny zapach cytryny. Surowcem zielarskim jest liść (Folium Melissae), zbierany w okresie kwitnienia (czerwiec-wrzesień) i suszony w cieniu w temperaturze poniżej 30°C, co chroni delikatne olejki eteryczne.

    Standaryzowany ekstrakt z melisy 10% to skoncentrowany suchy wyciąg z liścia, w którym zawartość kwasu rozmarynowego doprowadzono do 10%. To znacznie więcej niż w nieprzetworzonym surowcu (zwykle 2-5%) i pozwala uzyskać powtarzalne stężenie kluczowego polifenolu w każdej porcji. Warto pamiętać, że ziele melisy (Herba Melissae) jest surowcem słabszym niż sam liść, choć ma identyczną farmakologię chińską. W sklepie dostępna jest też klasyczna forma surowca – liść melisy lekarskiej do przygotowania naparu.


    Skład chemiczny i działania potwierdzone w badaniach naukowych

    Liść melisy lekarskiej zawiera hydroksypochodne kwasu cynamonowego (6-11%), wśród których dominują kwas rozmarynowy (2-5% w surowcu, w ekstrakcie standaryzowany do 10%) oraz kwas kawowy (powyżej 2%). To właśnie kwas rozmarynowy odpowiada za większość udokumentowanych działań biologicznych – jest silnym antyoksydantem, modulatorem receptorów GABA-A oraz inhibitorem enzymów uczestniczących w procesach zapalnych. Surowiec zawiera również olejki eteryczne (0,1-0,4%) z citralem, citronellalem i geraniolem, flawonoidy oraz saponiny (kwas oleanolowy).

    Współczesne badania potwierdzają działanie sedatywne, anksjolityczne i nasenne ekstraktu z melisy, a także efekty spazmolityczne, przeciwzapalne, przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe. Wykazano także aktywność antyoksydacyjną, antydepresyjną oraz wpływ regulacyjny na oś tarczycową. Standaryzacja na 10% kwasu rozmarynowego oznacza dwu- nawet pięciokrotne zagęszczenie głównego polifenolu względem surowca, co przekłada się na powtarzalność efektów w mniejszej dawce.

    Układ nerwowy – sen, lęk i napięcie

    Kwas rozmarynowy moduluje receptor GABA-A i hamuje GABA-transaminazę, zwiększając dostępność hamującego neuroprzekaźnika w mózgu. Olejki eteryczne wzmacniają efekt sedatywny. W badaniach klinicznych ekstrakty z melisy skracały czas zasypiania, podnosiły jakość snu i redukowały lęk o łagodnym nasileniu.

    W TCM odpowiada to ochładzaniu ognia serca i uspokajaniu Shen oraz usuwaniu zastoju Qi wątroby – wzorcom stojącym za bezsennością, drażliwością i kołataniem serca na tle stresu.

    Układ pokarmowy – niestrawność na tle nerwowym

    Ekstrakt z melisy wykazuje spazmolityczne działanie na mięśniówkę gładką przewodu pokarmowego (mechanizm kalcium-blokujący) i wspiera ochronę błony śluzowej żołądka. To klasyczne zioło na żołądek reagujący na stres – łączy efekt sedatywny z bezpośrednim rozkurczem mięśniówki gładkiej.

    Odpowiada to ochładzaniu unoszącego się ognia żołądka i uwalnianiu zastoju Qi wątroby uderzającego na żołądek – wzorcom za nudnościami, zgagą i bólami nadbrzusza nasilanymi stresem.

    Układ sercowo-naczyniowy – palpitacje na tle nerwowym

    Ekstrakt z liści melisy wpływa regulująco na układ autonomiczny, łagodząc nadmierną aktywność współczulną i wspierając równowagę przywspółczulną. W badaniach u osób z napięciowymi palpitacjami obserwowano zmniejszenie częstości epizodów i poprawę subiektywnego komfortu.

    W TCM koresponduje to z ochładzaniem ognia serca – wzorca, w którym nadmiar gorąca w sercu generuje kołatanie, niepokój i bezsenność.

    Hormony – tarczyca i regulacja TSH

    Kwas rozmarynowy hamuje peroksydazę tarczycową (TPO) oraz wiązanie TSH z jego receptorem, co tłumaczy działanie antagonistyczne wobec syntezy hormonów tarczycy. Może mieć to znaczenie wspierające przy łagodnej nadczynności tarczycy, zawsze pod kontrolą lekarską.

    W TCM nadczynność tarczycy z palpitacjami i niepokojem mapuje się na wzorce ognia serca i ognia wątroby – dokładnie te, w które celuje Folium Melissae.


    Podsumowanie – perspektywa naukowa

    Melisa lekarska należy do najlepiej zbadanych ziół zachodnich o działaniu łagodnie sedatywnym. Standaryzowany ekstrakt z melisy na 10% kwasu rozmarynowego zapewnia powtarzalną dawkę polifenolu odpowiedzialnego za efekt GABA-ergiczny, antyoksydacyjny i regulujący oś tarczycową. Ten profil pokrywa się z klasycznymi wzorcami TCM – ochładzaniem ognia serca i uwalnianiem zastoju Qi wątroby.

    Ekstrakt z melisy lekarskiej (Melissa officinalis) – właściwości i działanie TCM

    Właściwości według tradycyjnej medycyny chińskiej

    WłaściwośćWartość
    GrupaXIII – Surowce regulujące Qi
    XXV – Surowce uspokajające Shen
    SmakOstry (+), gorzki (+)
    TermikaZimna (++)
    Kierunek działaniaDo dołu (++)
    Obieg czynnościowyObieg serca (+++), obieg wątroby (++), obieg żołądka (++), obieg płuc (+)
    Ośrodek działaniaShen, górny ogrzewacz, środkowy ogrzewacz

    Działanie i wskazania w tradycyjnej medycynie chińskiej

    (+++) Ochładzanie ognia serca i uspokajanie Shen

    To najsilniejszy kierunek działania melisy w ujęciu TCM. W praktyce ekstrakt ten wycisza „gorące” reakcje serca: kołatanie, niepokój, płytki sen i natrętne myśli, które pojawiają się, gdy przewlekły stres „wbija się” w serce. Po wyciszeniu nadmiernego „gorąca” emocjonalnego wraca spokój i regenerujący sen.

    Objawy: kołatanie serca, zaburzenia snu, bezsenność, niepokój, stany lękowe, podrażnienie psychiczne, zaczerwienienie twarzy, język czerwony (szczególnie na czubku, z czerwonymi brodawkami), puls przepełniony (Shi Mai) lub przelewający się (Hong Mai). W medycynie zachodniej: bezsenność, stany lękowe, nerwicowe dolegliwości serca, dolegliwości psychosomatyczne.

    (++) Działanie nasenne

    Melisa wspomaga zasypianie poprzez delikatne wyciszenie układu nerwowego i przesunięcie napięcia autonomicznego w stronę przywspółczulną. Nie wywołuje senności w ciągu dnia, ale ułatwia naturalne wejście w sen wieczorem. Ekstrakt z melisy 10% kwasu rozmarynowego skraca czas zasypiania i podnosi subiektywną jakość snu.

    Objawy: bezsenność. W medycynie zachodniej: insomnia, zaburzenia zasypiania.

    (++) Usuwanie zastoju Qi wątroby i uspokajanie Yang

    Ten kierunek rozluźnia napięcie zatrzymanego Qi wątroby – odpowiedzialne za szeroką grupę dolegliwości „stresowych”. Mówiąc praktycznie: wsparcie u osób, które na napięcie reagują uciskiem w klatce piersiowej, drażliwością, bólami głowy w skroniach, wybuchami gniewu oraz dolegliwościami brzusznymi z wzdęciami, bolesnymi i obfitymi miesiączkami.

    Objawy: bóle brzucha, ucisk pod łukami żebrowymi, wzdęcia, brak apetytu, ucisk w klatce piersiowej, bolesne i obfite miesiączki, ogólna drażliwość psychiczna, wybuchy gniewu, bóle głowy w okolicy skroniowej, szumy uszne, język z pogrubiałymi i zaczerwienionymi brzegami, cienki, biały nalot na języku, puls strunowaty (Xian Mai) lub głęboki (Chen Mai). W medycynie zachodniej: dolegliwości pęcherzyka żółciowego (zapalenie, kamica), szumy uszne, zawroty głowy, bóle brzucha o podłożu psychosomatycznym.

    (+) Otwieranie powierzchni i odprowadzanie zewnętrznego wiatru i gorąca

    Słabszy, ale obecny kierunek działania – melisa może wspierać początek przeziębienia z gorączką i suchością. Sprawdza się jako pomocniczy składnik mieszanek na pierwsze objawy infekcji górnych dróg oddechowych przebiegających z bólem gardła i głowy.

    Objawy: bóle gardła, dreszcze, bóle głowy, mięśni, brak pocenia się. Farmakognozja: działanie diaforetyczne, przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe. W medycynie zachodniej: początkowy okres zapaleń górnych dróg oddechowych, przeziębienia.

    (+) Ochładzanie i ściąganie w dół unoszącego się ognia żołądka

    Działanie ukierunkowane na „stresowy żołądek” – sytuacje, gdy emocje wywołują pieczenie za mostkiem, zgagę, nudności i drażliwość gastryczną. Tu melisa może łagodzić objawy łącząc działanie sedatywne z ochroną błony śluzowej i rozkurczem.

    Objawy: psychiczne podrażnienie, bóle żołądka, pieczenie za mostkiem, zgaga, nudności, wymioty, język zaczerwieniony, pokryty żółtym nalotem, puls przelewający się (Hong Mai). W medycynie zachodniej: zapalenie błony śluzowej żołądka, owrzodzenia żołądka, psychosomatyczne bóle brzucha.

    (+) Lokalne działanie przeciwzapalne, szczególnie w infekcjach wirusowych

    Najlepiej udokumentowane jest przeciwwirusowe działanie wobec wirusa opryszczki wargowej (HSV-1). W praktyce stosowane miejscowo (najczęściej w postaci kremów lub okładów z naparu z surowca), choć ekstrakt 10% kwasu rozmarynowego może wspierać tę aktywność również systemowo.

    Objawy: opryszczka wargowa, brodawki. W medycynie zachodniej: opryszczka wargowa (herpes labialis), brodawki (verruca), kłykciny kończyste (condylomata).


    Podsumowanie – perspektywa medycyny chińskiej

    Melisa zajmuje w klasyfikacji TCM unikalne miejsce – to zioło zachodnie zaadaptowane do grupy XIII – ziół regulujących Qi oraz XXV – grupy surowców uspokajających, których głównym celem jest „gorący” niepokój: ognie serca i wątroby manifestujące się bezsennością, kołataniem, drażliwością i bólami nadbrzusza. Wyróżnia ją zimna termika, kierunek działania do dołu i jednoczesna praca w obiegu serca, wątroby i żołądka.

    Ekstrakt z melisy lekarskiej (Melissa officinalis) – dawkowanie, przeciwwskazania i bezpieczeństwo

    Formy, dawki i sposób przygotowania

    Standaryzowany ekstrakt z melisy 10% stosuje się w postaci suchego, skoncentrowanego wyciągu, najczęściej w kapsułkach lub jako sypki proszek. Standardowa dawka dzienna to 300-600 mg ekstraktu stosowane 1-2 razy dziennie. Zazwyczaj przyjmuje się go wieczorem po posiłku lub krótko przed snem.

    Sposób przygotowania: ekstrakt rozpuszcza się w niewielkiej ilości letniej wody lub łączy z miodem; można go też wsypać do szklanki ciepłego naparu z surowca, co dodatkowo dostarczy lotnych olejków eterycznych. Ekstraktu nie należy zalewać wrzątkiem (degradacja niektórych frakcji polifenoli) ani gotować.

    Dla porównania: dawka dzienna Folium Melissae w postaci surowca to według autorów TCM ok. 6,0-16,0 g (standard 8,0 g), przygotowywane jako napar – bez gotowania. 1 gram surowca odpowiada w przybliżeniu 30-60 mg ekstraktu 10%.


    Uwagi praktyczne przy zakupie i stosowaniu

    Standaryzacja: 10% to bardzo wysokie nasycenie kwasem rozmarynowym – większość komercyjnych ekstraktów ma 5-7%. Wybierając ekstrakt z liści melisy warto sprawdzić deklarowaną zawartość kwasu rozmarynowego oraz stosunek surowca do ekstraktu (DER – drug-to-extract ratio).

    Inne formy: napary z surowca zawierają zarówno kwas rozmarynowy (rozpuszczalny w wodzie), jak i olejki eteryczne (lotne, częściowo ekstrahowane); nalewki alkoholowe ekstrahują pełniejsze spektrum związków, ale w mniejszym stężeniu polifenoli. Ekstrakt suchy stoi pomiędzy – daje powtarzalną dawkę polifenolu, kosztem części olejków lotnych.

    Surowy vs preparowany: w handlu spotyka się też ziele melisy (Herba Melissae – łodygi z liśćmi i kwiatami) – ma identyczną farmakologię chińską, ale jest słabsze niż sam liść.

    Mieszanki gotowe: wiele preparatów łączonych „uspokajających” zawiera niewielką ilość melisy, niewystarczającą do osiągnięcia efektu. Standaryzowany ekstrakt pozwala uniknąć tego problemu.


    Przeciwwskazania i środki ostrożności

    Silne syndromy zimna wewnętrznego, szczególnie wilgotnego zimna: melisa ma zimną termikę, jej długie stosowanie u osób z osłabionym Yang lub przewlekłym wilgotnym zimnem może pogłębiać objawy – chroniczne ziębnięcie, biegunki z niestrawionymi pokarmami, obrzęki kończyn dolnych, depresyjne osłabienie.

    Niedoczynność tarczycy lub leczenie lewotyroksyną: kwas rozmarynowy hamuje TPO i wiązanie TSH z receptorem, co u osób z hipotyreozą może nasilać objawy lub osłabiać efekt suplementacji – wymagana konsultacja z endokrynologiem.

    Niedociśnienie tętnicze: melisa może łagodnie obniżać ciśnienie – u osób z hipotonią objawową zaleca się rozpoczynanie od niskich dawek.

    Operacje chirurgiczne: ze względu na działanie sedatywne zaleca się odstawienie minimum 2 tygodnie przed planowanym zabiegiem (ryzyko wzmocnienia anestezji).

    Dzieci poniżej 12. roku życia: stosowanie ekstraktu standaryzowanego wyłącznie po konsultacji z lekarzem.

    Ciąża i karmienie: W przypadku ekstraktu standaryzowanego (znacznie wyższe stężenie polifenoli niż w naparze) zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem prowadzącym.


    Interakcje z ziołami i lekami

    Działanie wzmacniające (synergia): leki sedatywne (benzodiazepiny, „Z-drugs”, barbiturany), inne zioła uspokajające (waleriana, chmiel, męczennica cielista, lawenda), alkohol – łączenie może nasilać efekt sedatywny i opóźniać reakcję.

    Tarczyca: lewotyroksyna i preparaty jodu – melisa może osłabiać ich działanie poprzez hamowanie TPO; przy długoterminowym stosowaniu obu zalecane monitorowanie TSH i FT4.

    Leki przeciwlękowe i antydepresanty: addytywny efekt z SSRI, SNRI i MAOI – obserwować objawy nadmiernego wyciszenia.

    Leki cholinergiczne i antycholinergiczne: kwas rozmarynowy wykazuje słaby efekt hamowania AChE – rozważyć przy lekach na chorobę Alzheimera.

    Leki obniżające ciśnienie: addytywny efekt hipotensyjny.


    Możliwe działania niepożądane

    Przy zalecanych dawkach ekstrakt z melisy jest dobrze tolerowany. Sporadycznie obserwowano: nadmierną senność lub uczucie „spowolnienia” w ciągu dnia (głównie przy wysokich dawkach lub stosowaniu rano), bóle głowy, łagodne podrażnienia żołądka, reakcje alergiczne (rzadko, najczęściej u osób z alergią na rośliny z rodziny Lamiaceae – miętę, szałwię, oregano). Dłuższe stosowanie w wysokich dawkach (powyżej 1500 mg ekstraktu dziennie) może wpływać na funkcjonowanie tarczycy.

    Ekstrakt z melisy lekarskiej (Melissa officinalis) – klasyczne receptury i kombinacje ziół TCM

    Synergiczne kombinacje i łączenie ziół

    1. Wsparcie w bezsenności na tle stresu

    Wzorzec: Ogień serca z niepokojem Shen i nadmiernymi myślami przed snem.

    Zioła: Folium Melissae + flos Tiliae (kwiat lipy) + flos Lavandulae (kwiat lawendy) + herba Passiflorae (męczennica) lub herba Leonuri cardiacae (serdecznik).

    Logika: Melisa ochładza ogień serca i wycisza Shen, lipa dodaje delikatnego efektu napotnego i sedatywnego, lawenda wzmacnia działanie GABA-ergiczne, męczennica lub serdecznik dokładają „kotwicę” dla rozedrganego umysłu i palpitacji.


    2. Stresowe dolegliwości żołądka i wzdęcia

    Wzorzec: Zastój Qi wątroby uderzający w żołądek z unoszeniem się ognia żołądka.

    Zioła: Folium Melissae + folium Cynarae (liść karczocha) + herba Verbenae (Ma Bian Cao) + herba Centauri (tysiącznik) + folium Salviae (szałwia).

    Logika: Melisa rozluźnia zastój Qi wątroby i ochładza ogień żołądka, karczoch wspiera wątrobę i pęcherzyk żółciowy, werbena uwalnia zastój i ochładza, tysiącznik z szałwią dokładają działanie trawienne i przeciwzapalne.


    3. Napięciowe palpitacje serca

    Wzorzec: Ogień serca z niedoborem Krwi serca odpowiadający za palpitacje na tle emocjonalnym.

    Zioła: Folium Melissae + flos Tiliae + flos Primulae (pierwiosnek) + flos Rosae caninae (dzika róża) + sigmata Maydis (Yu Mi Xu, znamiona kukurydzy).

    Logika: Melisa ochładza ogień, lipa i pierwiosnek delikatnie sedatują, dzika róża dodaje wsparcia dla „Krwi serca”, znamiona kukurydzy działają lekko diuretycznie i rozluźniająco – całość obniża napięcie sympatyczne.


    4. Łagodzenie objawów łagodnej nadczynności tarczycy

    Wzorzec: Ogień wątroby uderzający w serce z nadmiernym Yang.

    Zioła: Folium Melissae + radix Scutellariae (Huang Qin) + herba Leonuri cardiacae + herba Hyperici (dziurawiec, ostrożnie ze względu na fotouczulanie).

    Logika: Melisa hamuje TPO i koi serce, tarczyca bajkalska ochładza ogień wątroby, serdecznik wycisza serce, dziurawiec dokłada efekt uspokajający – całość wymaga prowadzenia pod kontrolą endokrynologa.

    Ekstrakt z melisy lekarskiej (Melissa officinalis) – najczęściej zadawane pytania

    Na co pomaga ekstrakt z melisy 10% kwasu rozmarynowego?

    Ekstrakt z melisy 10% kwasu rozmarynowego jest tradycyjnie stosowany przy: trudnościach z zasypianiem i płytkim śnie na tle nerwowym, stanach lękowych i niepokoju, kołataniu serca o podłożu emocjonalnym, drażliwości i napięciu psychicznym, bólach głowy w okolicy skroniowej, wzdęciach i bólach żołądka nasilanych stresem, zgadze i nudnościach o podłożu psychosomatycznym oraz początkowych objawach przeziębienia z gorączką. Wykazuje też lokalne działanie przeciwwirusowe (m.in. wobec wirusa opryszczki) i może łagodnie modulować pracę tarczycy. W TCM odpowiada to wzorcom ognia serca, zastoju Qi wątroby i unoszącego się ognia żołądka.

    Jak dawkować ekstrakt z melisy 10% i jak go przygotować?

    Standardowa dawka dzienna to 300-1200 mg, podzielona na 2-3 porcje. Przy trudnościach ze snem zaleca się 300-600 mg na 30-60 minut przed nocnym wypoczynkiem; w napięciu i lęku 200-400 mg 2-3 razy dziennie. Ekstrakt rozpuszcza się w niewielkiej ilości letniej wody lub łączy z miodem, można też przyjmować w kapsułkach. Nie należy zalewać wrzątkiem ani gotować – degradacji ulega część frakcji polifenoli. Można dodać do ciepłego naparu z surowca – dla pełniejszego spektrum związków.

    Jakie są przeciwwskazania do stosowania ekstraktu z melisy?

    Głównym przeciwwskazaniem są silne syndromy zimna wewnętrznego, szczególnie wilgotnego zimna – osłabione Yang, chroniczne ziębnięcie, obrzęki, biegunki z niestrawionymi pokarmami. Ostrożność zalecana przy niedoczynności tarczycy lub leczeniu lewotyroksyną (kwas rozmarynowy hamuje peroksydazę tarczycową), niedociśnieniu objawowym oraz przy planowanych zabiegach chirurgicznych (odstawić 2 tygodnie wcześniej). U dzieci poniżej 12. roku życia stosować wyłącznie po konsultacji z lekarzem.

    Czy ekstrakt z melisy można stosować w ciąży?

    Według niektórych autorów liść melisy jest w ciąży dozwolony. Jednak ekstrakt z melisy standaryzowany na 10% kwasu rozmarynowego dostarcza znacznie wyższą dawkę polifenolu niż klasyczny napar – dla bezpieczeństwa matki i dziecka zaleca się konsultację z lekarzem prowadzącym przed rozpoczęciem suplementacji. Dla okresu karmienia obowiązują te same zasady. Klasyczny napar z liścia melisy pozostaje opcją bardziej tradycyjną i dobrze udokumentowaną w ciąży.

    Jak długo można stosować ekstrakt z melisy?

    Ekstrakt z melisy może być stosowany doraźnie (np. wieczorem na sen) lub kursowo – typowo 4-8 tygodni z przerwą 1-2-tygodniową. Długoterminowe stosowanie w wysokich dawkach (powyżej 1200 mg dziennie) wymaga okresowej kontroli funkcji tarczycy (TSH, FT4). U osób z dolegliwościami przewlekłymi (np. nawracający stres, łagodna nadczynność tarczycy) możliwa jest dłuższa suplementacja przy regularnej kontroli stanu zdrowia.

    Czym różni się ekstrakt z liści melisy 10% od liścia melisy w naparze?

    Liść melisy w naparze (8 g surowca dziennie) zawiera typowo 160-400 mg kwasu rozmarynowego oraz pełne spektrum lotnych olejków eterycznych (citral, citronellal, geraniol). Ekstrakt 10% w dawce 600 mg dostarcza 60 mg czystego kwasu rozmarynowego w bardziej powtarzalnej, skoncentrowanej formie, ale traci większość lotnych olejków. Napar jest bardziej „całościowy” w działaniu (sedacja + aromaterapia + diafora), ekstrakt – bardziej skoncentrowany na efekcie polifenolowym (sen, lęk, antyoksydacja, wsparcie tarczycy).

    Czy ekstrakt z melisy można łączyć z lekami uspokajającymi i antydepresantami?

    Ekstrakt z melisy może wzmacniać działanie leków sedatywnych (benzodiazepiny, „Z-drugs”, barbiturany) oraz antydepresantów (SSRI, SNRI, MAOI) – łączenie wymaga konsultacji z lekarzem i obserwacji efektu. Może też wpływać na działanie lewotyroksyny (osłabia) i leków obniżających ciśnienie (wzmacnia). U osób przyjmujących leki na chorobę Alzheimera (inhibitory AChE) słaby addytywny efekt jest raczej korzystny, ale powinien być znany lekarzowi prowadzącemu.

    Jak ekstrakt z melisy działa na tarczycę?

    Kwas rozmarynowy hamuje peroksydazę tarczycową (TPO) oraz wiązanie TSH z jego receptorem – to mechanizm leżący u podstaw klasycznego zastosowania melisy w łagodnej nadczynności tarczycy z objawami palpitacji, niepokoju i bezsenności. Działanie jest łagodne, ale przy dużych dawkach lub długim stosowaniu może wpływać na wyniki TSH i FT4. Dlatego u osób z chorobami tarczycy konieczna jest konsultacja z endokrynologiem przed rozpoczęciem suplementacji oraz okresowe monitorowanie wyników.

    Opinie

    Na razie nie ma opinii o produkcie.

    Napisz pierwszą opinię o „Melisa lekarska, ekstrakt 10% – Melissa officinalis”

    Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

    1. Błaszczyk T., Leczę ziołami chińskimi, tom II, s. 491-493.
    2. Ross J. (2009). Eine klinische Materia Medica. Verlag Dr. E. Wuehr, Koetzing, s. 158-159.
    3. Komitet HMPC, European Medicines Agency. (2013). Assessment report on Melissa officinalis L., folium. EMA/HMPC/196745/2012.
    4. ESCOP Monographs. (2003). Melissae folium – Melissa Leaf. ESCOP Monographs: The Scientific Foundation for Herbal Medicinal Products.
    5. Cases J., Ibarra A., Feuillère N., Roller M., Sukkar S.G. (2011). Pilot trial of Melissa officinalis L. leaf extract in the treatment of volunteers suffering from mild-to-moderate anxiety disorders and sleep disturbances. Mediterranean Journal of Nutrition and Metabolism, 4(3), s. 211-218.
    6. Kennedy D.O., Wake G., Savelev S. i in. (2003). Modulation of mood and cognitive performance following acute administration of single doses of Melissa officinalis (Lemon balm) with human CNS nicotinic and muscarinic receptor-binding properties. Neuropsychopharmacology, 28(10), s. 1871-1881.
    7. Auf’mkolk M., Ingbar J.C., Kubota K. i in. (1985). Extracts and auto-oxidized constituents of certain plants inhibit the receptor-binding and the biological activity of Graves’ immunoglobulins. Endocrinology, 116(5), s. 1687-1693.

    Zapytaj o ofertę hurtową

    Oferta hurtowa